Fisma er ein fråflytta gard utan vegtilkomst, men han ber på ein lang tradisjon. Han er nemnd i skriftlege kjelder så tidleg som på 1300-talet då han var kyrkjeeige. Staden på Fisma representerer likevel ein meir moderne historisk periode, ettersom han fungerte som ein steinbrott som produserte brostein for eksport til Bergen i byrjinga av 1900-talet. Bergarten som finst her er syenitt, ein hard stein som viste seg å vere ideell for føremålet.
